Centrum Astronomii

KontaktPiwnice k. Torunia, 87-148 Łysomice
tel.: +48 56 611 30 10
fax: +48 56 611 30 09

Prof. W. Iwanowska patronką

obrazek: [fot. Olgierd Gałdyński]
fot. Olgierd Gałdyński

Współtwórczyni toruńskiej astronomii prof. Wilhelmina Iwanowska została patronką nowego programu przygotowywanego przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej (NAWA).

Program, któremu będzie patronować prof. W. Iwanowska, ma umożliwić doktorantom (wraz z rodzinami) wyjazdy od 6 do 12 miesięcy do renomowanych zagranicznych ośrodków badawczych i akademickich.
Prof. W. Iwanowska pojawiła się wśród kandydatek na patronkę przedsięwzięcia dzięki inicjatywie Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UMK. Poparcie dla pomysłu można było deklarować w komentarzach na Facebooku pisząc pod postem na stronie NAWA hasło #teamWilhelmina.

Więcej szczegółów

 Prof. Wilhelmina Iwanowska (1905-1999) urodziła się w Wilnie 2 września 1905 roku. Studiowała matematykę na wileńskim Uniwersytecie Stefana Batorego. Zanim została magistrem matematyki, profesor Władysław Dziewulski zaproponował jej pracę w Obserwatorium Astronomicznym. W 1933 roku obroniła pracę doktorską z astronomii. Staż podoktorski odbyła w Obserwatorium Sztokholmskim w latach 1934/35 pod kierunkiem prof. Lindblada. Habilitowała się w roku 1937.
W 1945 roku wraz z wieloma innymi pracownikami USB znalazła się w Toruniu. Jest współtwórczynią Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, razem z prof. W. Dziewulskim budowała od podstaw obserwatorium astronomiczne w Piwnicach. W 1946 roku prof. Iwanowska objęła Katedrę Astrofizyki UMK. Na prośbę Iwanowskiej, dzięki pośrednictwu prof. Lindblada, prof. Harlow Shapley, dyrektor obserwatorium harwardzkiego, zgodził się przekazać powstającemu na UMK obserwatorium zasłużony dla astrofizyki 20-cm teleskop Drapera. Przybył on do Piwnic w 1947 roku, a pierwszych obserwacji dokonano w roku 1949.
Od listopada 1948 roku do maja 1949 prof. Iwanowska przebywała na stażu naukowym w USA w kilku tamtejszych obserwatoriach. Poznała wtedy wielu wybitnych ówczesnych astrofizyków, m.in. Subrahmaniana Chandrasekhara, laureata Nagrody Nobla. Na przekór “zdrowemu rozsądkowi” zrezygnowała z kontynuowania kariery naukowej w Stanach i powróciła do kraju. Dane obserwacyjne zgromadzone w czasie pobytu za oceanem opracowała w Toruniu i na tej drodze ustaliła nową skalę odległości we Wszechświecie. Odkrycie to jest uważane za najważniejsze osiągnięcie naukowe Iwanowskiej.

Prof. Iwanowska była doskonałym wykładowcą oraz organizatorem badań naukowych. Toruńskim obserwatorium kierowała od grudnia 1952 roku aż do przejścia na emeryturę w październiku 1976. Wypromowała 19 doktorów, 8 jej wychowanków uzyskało tytuł naukowy profesora. W 1962 roku w obserwatorium UMK zainstalowano do dziś największy w Polsce teleskop o średnicy lustra 90 cm. Nieco wcześniej (pod koniec lat 50-tych) Iwanowska zainicjowała obserwacje radiowe, a w latach 70-tych z jej inicjatywy zbudowano Piwnicach obserwatorium radioastronomiczne.
Wilhelmina Iwanowska była wiceprezydentem Międzynarodowej Unii Astronomicznej w latach 1973-1978 i doktorem honorowym trzech uniwersytetów: w Winnipeg w Kanadzie, w Leicester w Anglii i UMK. W 1995 roku została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski, a w 1997 otrzymała honorowe obywatelstwo Torunia.
Prof. Wilhelmina Iwanowska zmarła 16 maja 1999 w Toruniu. Została pochowana na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu. Imieniem Wilhelminy Iwanowskiej nazwano jedną z nowych ulic Torunia (w dzielnicy Podgórz).

pozostałe wiadomości